EmpCo-richtlijn (EU) 2024/825: wat ze betekent voor webshops

“EmpCo” staat voor de Engelse werktitel “Empowering Consumers for the Green Transition”. De officiële titel luidt: “Richtlijn (EU) 2024/825 van het Europees Parlement en de Raad van 28 februari 2024 tot wijziging van de Richtlijnen 2005/29/EG en 2011/83/EU wat betreft het versterken van de positie van de consument voor de groene transitie door middel van betere informatie en door middel van bescherming tegen oneerlijke praktijken”.

Wat is de EmpCo-richtlijn?

De EmpCo-richtlijn is een wijzigingsrichtlijn: ze schept geen eigen regeling, maar wijzigt twee bestaande richtlijnen. Ze is op 6 maart 2024 bekendgemaakt in het Publicatieblad (PB L, 2024/825, CELEX 32024L0825) en op 26 maart 2024 in werking getreden.

Als richtlijn is ze gericht tot de lidstaten (art. 6). Ze wordt pas via nationaal recht bindend voor handelaren; in Duitsland bijvoorbeeld via het Burgerlijk Wetboek (BGB), de Invoeringswet bij het Burgerlijk Wetboek (EGBGB) en de wet tegen oneerlijke concurrentie (UWG).

Waarom is er een plicht om de kennisgeving over de wettelijke garantie te tonen?

Consumenten moeten hun rechten beter kennen en duurzamer kunnen kopen. Uitvoeringsverordening 2025/1960 vat het doel van de gewijzigde Richtlijn consumentenrechten samen: consumenten bewuster maken van hun rechten, zodat ze duurzamere aankoopbeslissingen nemen, en zowel de vraag naar als het aanbod van duurzamere goederen stimuleren (overweging 1 van de verordening).

Twee elkaar aanvullende instrumenten dienen dat doel. De kennisgeving herinnert consumenten aan de wettelijke conformiteitsgarantie, die er hoe dan ook is. Het GARAN-label laat zien welke producent vrijwillig langer instaat voor de duurzaamheid van zijn goederen. Volgens de Commissie zijn bij het ontwerp van beide afbeeldingen groepen belanghebbenden geraadpleegd en is er een praktijktest met consumenten uitgevoerd (overweging 9 van de verordening).

Welke plicht tot de kennisgeving over de wettelijke garantie voert de richtlijn in?

De richtlijn voegt nieuwe informatieplichten in de Richtlijn consumentenrechten in. Vóór het sluiten van de overeenkomst moeten handelaren consumenten aan de wettelijke conformiteitsgarantie herinneren, met een uniforme EU-afbeelding: de geharmoniseerde kennisgeving. In het dagelijks taalgebruik heet die ook kennisgeving over de wettelijke garantie of EU-garantielabel.

De tekst voor verkoop op afstand, art. 6 lid 1 punt l Richtlijn consumentenrechten (gelijkluidend in art. 5 lid 1 punt e voor verkoop in de winkel):

“een herinnering aan het bestaan van de wettelijke conformiteitsgarantie voor goederen en de belangrijkste elementen ervan, met inbegrip van de minimumduur van twee jaar zoals bepaald in Richtlijn (EU) 2019/771, die op een in het oog springende manier wordt verstrekt met behulp van de in artikel 22 bis van deze richtlijn bedoelde geharmoniseerde kennisgeving”

De kennisgeving herinnert aan een recht dat er hoe dan ook is. De richtlijn verwijst naar de wettelijke conformiteitsgarantie die “geldt voor alle goederen” (overweging 28). Ze is dus altijd nodig wanneer goederen aan consumenten worden verkocht, niet alleen bij producten met een garantie. Wat de afbeelding precies zegt, leggen we uit in onze gids over de kennisgeving over de wettelijke garantie.

Wanneer eist de richtlijn het GARAN-label?

Het GARAN-label is alleen verplicht als de producent zonder extra kosten een commerciële levensduurgarantie biedt die het gehele goed dekt en meer dan twee jaar duurt, en die informatie aan de handelaar beschikbaar stelt (art. 6 lid 1 punt l bis, art. 5 lid 1 punt e bis Richtlijn consumentenrechten). De handelaar moet dan de garantie, de duur ervan en een herinnering aan de wettelijke conformiteitsgarantie tonen, met het geharmoniseerde etiket.

• een garantie van de producent, niet van de handelaar,
• zonder extra kosten,
• voor het gehele goed, niet alleen voor onderdelen (overweging 31),
• langer dan twee jaar; precies twee jaar is niet genoeg (overweging 30),
• de producent stelt de informatie beschikbaar. De handelaar hoeft er niet actief naar te zoeken (overweging 26).

Nieuw is ook art. 8 lid 2 Richtlijn consumentenrechten: in een webshop moet de GARAN-informatie verschijnen “op duidelijke en in het oog springende manier en onmiddellijk voordat de consument zijn bestelling plaatst”. Die eis bij de bestelknop geldt niet voor de algemene kennisgeving over de wettelijke garantie. De voorwaarden in detail staan op de pagina GARAN-label.

Wie bepaalt hoe de kennisgeving en het label eruitzien?

De Commissie, met Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1960 van 25 september 2025. Art. 22 bis Richtlijn consumentenrechten geeft haar die taak en eist dat kennisgeving en etiket “gemakkelijk te herkennen en te begrijpen voor consumenten en gebruiksvriendelijk en eenvoudig te reproduceren voor handelaren” zijn (art. 22 bis lid 5). De verordening bevat de afbeeldingen in de bijlagen I en II en sluit elke wijziging aan de kennisgeving uit. Meer op de pagina Verordening 2025/1960 uitgelegd.

Geldt de richtlijn ook voor digitale producten?

Maar beperkt. De geharmoniseerde kennisgeving verwijst uitdrukkelijk naar goederen. Voor digitale inhoud en digitale diensten eist de richtlijn alleen een herinnering aan het bestaan van de wettelijke conformiteitsgarantie, zonder de officiële afbeelding (art. 6 lid 1 punt l ter Richtlijn consumentenrechten). Goederen met digitale elementen, zoals verbonden apparaten, zijn goederen; voor hen geldt de kennisgeving, plus de minimumperiode voor software-updates als de producent die informatie verstrekt (art. 6 lid 1 punt l quater Richtlijn consumentenrechten).

Hoe wordt de EmpCo-richtlijn in nationaal recht omgezet?

Elke lidstaat moest zijn omzettingsmaatregelen uiterlijk 27 maart 2026 vaststellen en vanaf 27 september 2026 toepassen. Uitvoeringsverordening 2025/1960 geldt rechtstreeks en hoeft niet te worden omgezet. Waar de bepalingen in het nationale recht staan, verschilt per land. Voorbeeld Duitsland: de plicht tot kennisgeving en label is omgezet met de wet van 3 februari 2026 (BGBl. 2026 I nr. 28), het deel over oneerlijke praktijken met de derde wet tot wijziging van de UWG van 12 februari 2026 (BGBl. 2026 I nr. 43). Beide gelden sinds 27 september 2026.

De Duitse wet verwijst bijvoorbeeld uitdrukkelijk naar de afbeeldingen: de bepaling voor onlineverkoop eist de kennisgeving met gebruikmaking van de geharmoniseerde kennisgeving volgens bijlage I bij Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1960 in de versie van 25 september 2025. Voor verkoop in de winkel staat de richtlijn de lidstaten toe de precontractuele informatieplichten niet toe te passen op alledaagse transacties die onmiddellijk op het ogenblik van de sluiting van de overeenkomst worden uitgevoerd (art. 5 lid 3 Richtlijn consumentenrechten); hoe ver zo’n uitzondering voor de kennisgeving reikt, is onduidelijk. Voor verkoop op afstand bestaat zo’n uitzondering niet; de richtlijn sluit alleen frequente en regelmatige bezorgrondes van goederen voor dagelijkse huishoudelijke consumptie en verkoopautomaten uit (art. 3 lid 3 punten j en l Richtlijn consumentenrechten).

Wat verandert er voor milieuclaims en oneerlijke praktijken?

Het deel van de richtlijn over oneerlijke praktijken (art. 1) richt zich vooral op milieuclaims. Het voegt nieuwe praktijken toe aan de zwarte lijst in bijlage I bij de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken, waaronder de punten 23 quinquies tot en met 23 undecies over software-updates, duurzaamheid en repareerbaarheid, bijvoorbeeld onterecht beweren dat een goed een bepaalde duurzaamheid heeft. De plicht om de kennisgeving over de wettelijke garantie te tonen hoort daar daarentegen niet bij; die komt uit de wijzigingen van de Richtlijn consumentenrechten (art. 2).

Adverteer je met duurzaamheid of levensduur, laat die claims dan apart controleren. Voor de kennisgeving over de wettelijke garantie zelf maken ze geen verschil. Wat er kan gebeuren als de kennisgeving ontbreekt, leggen we met Duitsland als voorbeeld uit op onze pagina sancties en handhaving.

Sinds wanneer geldt de EmpCo-richtlijn voor handelaren?

Sinds 27 september 2026. De lidstaten moesten hun omzettingsmaatregelen uiterlijk 27 maart 2026 vaststellen en vanaf 27 september 2026 toepassen (art. 4 lid 1 Richtlijn 2024/825). Uitvoeringsverordening 2025/1960 werd op dezelfde dag van toepassing.

Wie valt onder de EmpCo-richtlijn?

Elke handelaar die goederen aan consumenten verkoopt, online en offline. Verkoop tussen bedrijven en tussen particulieren valt niet onder de Richtlijn consumentenrechten. Producenten spelen bij de kennisgeving geen rol; ze mogen het GARAN-label vrijwillig zelf op de goederen of de verpakking aanbrengen, maar de plicht om het te tonen ligt bij de handelaar. Grensgevallen zoals tweedehands goederen, marketplaces of dropshipping behandelen we op de pagina wie valt eronder?

Veelvoorkomende misverstanden over de EmpCo-richtlijn

Vier misverstanden komen we in webshops bijzonder vaak tegen:

• “De kennisgeving is alleen nodig voor producten met een garantie.” Onjuist. Ze herinnert consumenten aan de wettelijke conformiteitsgarantie, die voor alle goederen geldt (overweging 28 Richtlijn 2024/825).
• “Elke garantie heeft het GARAN-label nodig.” Onjuist. Alleen de commerciële levensduurgarantie van de producent zonder extra kosten, voor het gehele goed, voor meer dan twee jaar. Voor andere garanties mag het label niet worden gebruikt (richtsnoeren, p. 29).
• “De wettelijke garantie en een commerciële garantie zijn hetzelfde.” Onjuist. De verordening noemt ze “twee onafhankelijke soorten garanties” (overweging 2 Verordening 2025/1960). Meer bij wettelijke garantie of commerciële garantie.
• “Je kunt de kennisgeving aan je webshopdesign aanpassen.” Onjuist. Geen van de elementen van de geharmoniseerde kennisgeving mag worden bewerkt (bijlage I, opmerking 1, Verordening 2025/1960).

Wat moeten webshops nu doen?

Voor de meeste webshops komt het neer op vier punten:

• toon de officiële kennisgeving over de wettelijke garantie in kleur en onbewerkt in je webshop, duidelijk zichtbaar vóór de aankoop,
• toon bij producten met een commerciële levensduurgarantie van de producent van meer dan twee jaar het GARAN-label naast de productfoto en direct vóór de bestelling,
• neem, zoals de richtsnoeren aanraden, kennisgeving en label ook op in de orderbevestiging,
• verstrek bij garanties nog steeds het commerciële garantiebewijs volgens art. 17 lid 2 Richtlijn (EU) 2019/771; het label vervangt dat niet.

In Shopify regelt de app EU-Gewährleistungslabel, GARAN dit: officiële originele afbeeldingen in 24 talen, automatische plaatsing op de productpagina, in de winkelwagen en in de footer, GARAN per product, de afbeelding met pdf-download en het garantiebewijs in de orderbevestiging. Details op de pagina kennisgeving over de wettelijke garantie voor Shopify.

Start je gratis proefperiode van 7 dagen

Veelgestelde vragen